کرونا فرصت عالی برای انسجام و رشد سرمایه‌های اجتماعی

آموزش پروتکل های مختلفی که وجود دارد مثل نحوه تهیه نان، خرید، آرایشگاه و ... به زبان های مختلف مخصوصا زبان هنری مثل فیلم های کارتونی و کاریکاتور. استفاده از متخصصین تکنولوژی آموزشی و برنامه ریزی درسی برای انتقال مفاهیم می تواند موثر باشد.

به گزارش خبرنگار فکرت، ممکن است با توجه به طولانی ‌شدن مدت مواجهه جامعه با بیماری کرونا و تغییر و تأثیر آن بر روش زندگی، بعد از مدتی افراد به سبب عادت، خطر را نادیده یا دست کم بگیرند و شرایط را عادی تلقی کنند. در این صورت، چگونه می توان این اندک آگاهی جمعی ایجاد شده را حفظ کرد و آن را بهبود بخشید؟ و دیگر این که ایده‌ ملزم کردن مردم به رعایت بهداشت و قرنطینه تا چه حد کارکرد خواهد داشت؟

دکتر سیدمحمدرضا تقوی استاد روانشناسی بالینی دانشگاه شیراز در این رابطه گفت: مهمترین نکته هم راستا بودن و یکپارچگی سیاست هاست که می تواند مؤثر باشد، حتی اگر تصمیم گیران به لحاظ کمّی، کارهای زیادی انجام دهند به میزانی موثر و موفق می باشند که جهت گیری واحد و موثری بر سیاست ها حاکم باشد.

وی افزود: در جهت گیری، تصمیم گیران باید بر شفافیت خود بیفزایند، تا حدودی که جا داشته باشد بنا را بر این بگذارند که با مردم صحبت کنند و از واقعیت ها بگویند. این فرصت مناسبی برای تقویت انسجام ملی است. در گذشته هم ما از این بابت کمی ضعیف عمل کرده ایم. این یک فرصت عالی برای شناسایی و پیشبرد تفوق منافع ملی بر منافع فردی است که در جامعه ما کم رنگ است.

این پژوهشگر علوم انسانی اسلامی تصریح کرد: هم کمک ها و بسته های مالی و غیر مالی دولت اقدام مفید است، هم سرگرم کردن مردم با گذاشتن فیلم های سرگرم کننده معقول است. هم بیان این که کرونا چندان کشنده نیست برای حفظ آرامش مردم موثر و خوب است، اما وقتی همه این کارهای خوب را کنار هم می گذارید سرجمع این نتیجه را می دهد که ممکن است به جای هوشیارتر کردن مردم، آنها را بی خیال تر کنیم و یا حس و احساس شان را بگیریم تا درد را کمتر تحمل نمایند. دردی که واقعیت دارد اما نباید به رنج تبدیل شود و این با هوشیارتر شدن مردم عملیاتی می شود، زیرا در هنگامه نبرد، باید هوشیارتر بود و نه بی خیال تر. مقابله با ترس غیرمعقول با کرونا، لزوما به معنای کم مراقبتی نیست.

این استاد دانشگاه در ادامه سخنانش اظهار کرد: دولت برای پیشگیری باید قوی ترعمل کند. این خوب ه است که کمک مالی انجام پذیرد، اما پیشگیری مهم تر است. دولت باید به تدریج و بطور فزاینده به سرمایه اجتماعی بیشتر بها دهد و آنها را بهتر سازماندهی نماید. وقتی مشارکت مردمی تقویت شود، مردم بیشتر رعایت می کنند و خودشان، امور را بهتر اداره می کنند.

وی در پاسخ به این سؤال که در عمل چه باید کرد، هم گفت: در این رابطه چند اقدام باید انجام شود که عبارتند از:

نخست: بیان سناریوهای مختلف مبارزه با کرونا همراه با نقاط قوت و ضعف هر یک. مردم باید از این سناریوهای مختلف آگاه شوند و آگاهانه به سمت انتخاب بروند. در بخشی از نیروهای مردمی مسئول، این اتفاق افتاده است اما کافی نیست. این کار می تواند از طریق مصاحبه با متخصصین و پزشکان حاذق اتفاق بیفتد. همه چیز را همگان می دانند، قطعاً آشنا نمودن مردم با صورت مسأله و فراهم نمودن فرصت برای حل مسأله توسط خودشان، یک فرصت عالی برای انسجام و رشد هر چه  بیشتر سرمایه های اجتماعی است.

دوم: آموزش پروتکل های مختلفی که وجود دارد مثل نحوه تهیه نان، خرید، آرایشگاه و … به زبان های مختلف مخصوصا زبان هنری مثل فیلم های کارتونی و کاریکاتور. استفاده از متخصصین تکنولوژی آموزشی و برنامه ریزی درسی برای انتقال مفاهیم می تواند موثر باشد.

سوم: مصاحبه با بیماران جاری و بهبود یافته از کرونا برای انتقال تجربیات و انتقال احساسات شان از اشتباهاتی که داشته اند.

چهارم: تشکیل گروههای تخصصی برای فهم بهتر کرونا و نحوه پیشرفت آن در اجتماع از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با متخصصین، پرستاران و مبتلایان (به روش کیفی) و انتقال نتایج آنها به جامعه. پژوهش موردی عمیق برای فهم این که مردم برای ماندن در خانه و رعایت سایر دستورالعمل ها به چه تغییراتی در رفتارشان نیازمندند و این تغییرات چگونه ایجاد می شوند؟ احتمالا تیمی از متخصصین علوم انسانی باید شکل بگیرد.

پنجم: استفاده بیشتر از بنر و تبلیغات آگاهی دهنده در سطح شهر و روستا. استفاده از دستورالعمل های وزیر بهداشت و مسئولان و متخصصین حاذق، همین طور ارائه نتایج تحقیقات انجام شده به صورت زیر نویس و حتی بالا نویس در تمام اوقات تلویزیون و در تمام کانالها. هر ابتلایی برای بشر اتفاق می افتد قطعاً درس آموز و تحت ربوبیت الهی و رشد آور است اگر با آن درست برخورد شود.

 

لینک کوتاه مطلب : http://fekrat.net/?p=564