معرفی شخصیت علامه حکیمی

محمّدرضا حکیمی فرزند حاج عبدالوهاب در ۱۳۱۴ خورشیدی در مشهد چشم به جهان گشود.

در سال ۱۳۲۶ در حالی که نوجوانی دوازده‌ساله بود، به جهت عشق و علاقه‌ای که به طلبگی و تحصیل علوم دینی در دل داشت و با تشویق نزدیکان خود برای تحصیل به مدرسه نواب مشهد مقدس وارد شد.

حکیمی مدت ده‌سال بدون وقفه در درس خارج فقه و اصول آیت‌الله‌العظمی سید محمدهادی میلانی حاضر شد و تقریرات درس ایشان را به طور کامل و مرتب نوشت.

وی در سی سالگی هنگامی که علاّمه شیخ آقا بزرگ تهرانی به مشهد مقدس مشرف شده بود، موفق به اجازه نقل روایات و احادیث اهل بیت از ایشان گردید.

حکیمی در دوران پس از انقلاب اسلامی در تهران مسکن گزید و توانست و کمک قلم و بیان شیرینش مکتب تفکیک را ترویج دهد.

آثار این استاد فرزانه را می‌توان در چند مورد دسته‌بندی کرد که به این شرح است:

۱.آثاری که در معرّفی و شناساندنِ مکتب تفکیک نگاشته شده‌اند: هم‌چون «مقام عقل، اجتهاد و تقلید در فلسفه، معاد جسمانی در حکمت متعالیه، الهیّات الهی و الهیّات بشری و مکتب تفکیک.

۲.آثاری که در زمینه روایات اهل بیت(ع) و ترجمه احادیث تألیف شده است از جمله «دایره‌المعارف الحیاه، گزارش و انذار».

۳.آثاری که شناساننده اسلام نجات‌بخش و آموزنده دستورات فردی و اجتماعیِ این آیین آسمانی‌ هستند، هم‌چون« کلام جاودانه، خورشید مغرب، امام در عینیّت جامعه، مرام جاودانه، جامعه‌سازی قرآنی، پیام جاودانه، ادبیّات و تعهّد در اسلام».

۴.آثاری که در تجلیل از زحمات و مجاهدات مفاخر اسلام نوشته شده و تصویرگر چهره روشنی‌بخشِ این رادمردان است، همچون:« سپیده‌باوران، بیدارگران اقالیم قبله، حماسه غدیر، شیخ آقابزرگ، میرحامدحسین و شرف‌الدّین».

۵.آثاری که مجموعه‌ای از مقالات او را در بر می‌گیرد مانند« عقل سرخ، آنجا که خورشید می‌وزد، نان و کتاب و عاشورا و غزّه. همچنین اشعار فارسی و عربیِ حکیمی را نیز می توان به اینها افزود.»

۳۱ مرداد ۱۴۰۰، آخرین برگ از تاریخ عمر ۸۶ ساله این اندیشمند خراسانی ورق خورده و جان ایشان تسلیم ملک الموت گردید.

لینک کوتاه مطلب : https://fekrat.net/?p=6093