دکتر امیر آقاجانلو پژوهشگر، مدرس حوزه و دانشگاه و استادیار گروه فلسفه در پژوهشکده حکمت و دینپژوهی (پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی) است. او از جمله فضلای جوان و پرکاری است که بهدلیل تسلط دوجانبه بر متون کلاسیک فلسفه اسلامی (حکمت متعالیه و مشاء) و فلسفه غرب (بهویژه سنت ایدئالیسم آلمانی و پدیدارشناسی) شناخته میشود.
۱. سوابق تحصیلی و اساتید
- تحصیلات حوزوی: وی سطح عالی و خارج فقه و اصول را در حوزه علمیه قم سپری کرده و از محضر اساتیدی چون آیتالله وحید خراسانی و احمد عابدی بهره برده است. در فلسفه اسلامی نیز شاگرد اساتیدی چون آیتالله حسنزاده آملی و استاد فیاضی بوده است.
- تحصیلات دانشگاهی: او دکتری خود را در رشته فلسفه دین از دانشگاه تهران دریافت کرده است. نکته جالب در مسیر فکری او، شاگردی نزد دکتر سید محمدتقی چاووشی (در درس پدیدارشناسی هوسرل و بهعنوان استاد راهنمای دکتری) است که پیوند فکری این دو را نشان میدهد.
۲. تمرکز پژوهشی و فکری
آقاجانلو در پروژههای فکری خود عمدتاً بر محورهای زیر تمرکز دارد:
- هگلپژوهی: رساله دکتری او با موضوع «بررسی و نقد دیدگاه هگل درباره ظهور تاریخی حقیقت در دین» یکی از کارهای جدی او در مواجهه با فلسفه قارهای است.
- فلسفه تطبیقی: او در پی یافتن نسبت میان سوژهمحوری در فلسفه مدرن و مبانی وجودشناختی در فلسفه اسلامی است.
- علوم انسانی اسلامی: او از فعالان جریان نقد علوم انسانی غربی و تلاش برای استخراج مبانی علوم انسانی از دل حکمت اسلامی (با نگاهی به مکتب صدرایی) است.
۳. سوابق اجرایی و رسانهای
- سردبیری برنامه «معنای زندگی»: او در سال ۱۳۹۸ سردبیری علمی این برنامه پرمخاطب در شبکه چهار سیما را بر عهده داشت.
- تدریس: سالها تدریس در جامعةالمصطفی العالمیه، دانشگاه بینالمللی اهلبیت و مدرسه علوم انسانی «آیه».
- مدیریت: مدیر گروه اسلامشناسی کتابخانه و مرکز اسناد مجلس (انتصاب در سال ۱۴۰۳).
در یک کلمه: اگر دکتر چاووشی را نماد نگاه انتقادی و عمیق به هگل در این جریان بدانیم، امیر آقاجانلو بازوی اجرایی و تبیینی این تفکر در پیوند با متون حوزوی و ساختارهای پژوهشی نوین است.