بازتاب اندیشه ها

یادداشت علیرضا فقیهی‌راد به بهانه مواضع اخیر وزیر خارجه آمریکا

چگونه ماشین جنگی دهه شصت، تورم هفت درصدی و جهش حیرت‌انگیز سرمایه‌گذاری خصوصی را در میانه تحریم و بمباران رقم زد؟

چرا غرب به جای موشک، دلار شلیک می‌کند و یگانه سپر دفاعی ما چیست؟

گفتاری از مقصود فراستخواه درباره این‌که چرا علوم‌اجتماعی ایران نمی‌تواند نسخه نجات‌بخش ما در روزهای التهاب باشد؟

کارخانه، دانش فنی، نیروی کار، زنجیره تولید و توان تصمیم‌گیری مستقل را نمی‌شود فقط با عدد آخر یک صورت حساب سنجید. بخشی از تاب‌آوری امروزمان را با پذیرفتن همین هزینه‌ها ساخته‌ایم.

چکیده‌ای از تحلیل حجت‌الاسلام دکتر محسن خاکی، مدرس حوزه و دانشگاه پژوهشگر عرصه اقتصاد سیاسی ناظر به تحولات روز کشور و منطقه

چگونه کین‌خواهی انسان ایرانی را از سیاه‌چاله سوگ رهانید؟

گزارشی از یک نشست؛ چرا رویای «اول شدن در خاورمیانه» قاتل خاموش توسعه ماست؟

معمای پرتاب شدن به «هیچ‌کجا» در جستجوی ایران

گفتاری از بیژن عبدالکریمی درباره این‌که چرا فلاسفه ایرانی در هزارتوی غرب‌زدگی گم شده‌اند؟

گفتگو با امید مهرگان: ایران در آستانه‌ی یک دو راهی سرنوشت‌ساز؛ جایی که مرز میان «مطالبه‌گری اصیل» و «پیاده‌نظامِ جنگ شناختی» باریک‌تر از همیشه شده

پدیدارشناسی «افسانه سیزیف» و شکستِ منطقیِ «عصیان»

چگونه کارخانه روشنفکری ایران به تسخیر سلبریتی‌ها و اسب تروا رسانه درآمد؟!

بررسی جامعه‌شناختی و راهبردیِ قسمت ۱۹۰ برنامه «فرهیختگان گپ» با حضور امیر خراسانی و محمد زعیم‌زاده

نقد و بررسی کتاب «دولت‌زدگی؛ رساله‌ای درباره‌جامعه‌سازی»

استاندارد دوگانه کارگزاران سازندگی در مواجهه با فرصت های دیپلماتیک 

یکی از نکات مهم در روان‌شناسی انتقادی این است که مفاهیم روان‌شناختی را بدیهی و فاقد تاریخ در نظر نگیریم.

برخلاف ساده‌اندیشان و متفکران ترجمه‌ای، مساله اصلی جمهوری اسلامی در 4 دهه گذشته، فقدان سرمایه اجتماعی یا ناتوانی جامعه در خلق همبستگی نبوده است.

خنجر یمنی‌ها از تئوری‌ها و افکار سریع‌القلم‌ها خیلی ایرانی‌تر است. ایرانی آنی است که در بزنگاه برای ایران قدرت بیافریند

جلال آن خلأ بنیادین درون گفتمان توسعه است که این روشنفکران با انبوهی از نظریه‌های وارداتی و کلمات پرطمطراق سعی در پر کردن آن دارند.

مقاومت در عرصه جنگ، «وجدان ملی» را بیدار کرده و آن را به نیرویی برای انسجام و همبستگی تبدیل می‌کند.

برای شکست‌‌دادن نئوفیلمفارسی، سخن‌گفتن درباره‌ی ابتذال کافی نیست. باید اقتصاد و سیاستی را تغییر دهیم که ابتذال را به یک انتخاب منطقی برای سرمایه‌گذار تبدیل کرده است.

در نزد آزاد ارمکی دانشگاه و سیاست از هم جدا نیست. البته جریان سکولار همواره پرچم جدایی دین و هنر و علم و... از سیاست را برافراشته است اما در این مورد انگار باید این اصل را کنار گذاشت.

دولت در جمهوری اسلامی به جای آنکه «کارفرمای بزرگ» باشد، باید نقش «میانجی بزرگ» را ایفا کند. دولت میانجی، به جای تصدی‌گری همه امور، وظیفه‌اش طراحی شبکه‌ای از همکاری‌هاست تا توان موجود در جامعه را به سمت حل مسائل ملی هدایت کند.