«منجی واقعی» ایران، هرگز از میان کسانی که در آستانه دربارها زانو زدهاند، برنخواهد خاست. ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به «آگاهی اصیل» نیاز دارد، نه آگاهی وارداتی و دستچندمی که در مجلات رنگیننامه تبلیغ میشود.
بسياري از رسانهها و ناظران جهاني و حتي بخشي از روشنفكران و اصحاب علوم اجتماعي كشورمان گويي با ذهني استعمارزده نگاهي تحقيرآميز به اكثريت حاضران در اين تجمعها دارند.
مقاومت را نباید فقط در سنگر و میدان نبرد جستوجو کرد، مقاومت، در معنای عمیقتر، امتناع از واگذاری اختیار خویش است و جامعهای که در شرایط فشار، جنگ و تهدید همچنان خود را صاحب سرنوشت خویش میداند.
مقاومت هنگامی اهمیت نظری پیدا میکند که به صورتِ یک تصمیم درباره نحوه بودن در جهان ظاهر شود. در این معنا، مقاومت صرفاً نفی دیگری نیست؛ حفظِ امکانِ ادامهدادنِ یک جهان است.
ماهیت کشور را اندیشهها، افکار، میراث، نحوۀ تعاملات، خلاصه علایق و تمایلات مردم میسازد. این هویت با وقوع انقلاب اسلامی، عمیقتر هم شده است و اینها چیزی است که ایستادگی را رقم میزند.
آنچه یک وداع را ماندگار میکند، تصمیمی است که پس از پایان مراسم گرفته میشود؛ تصمیم برای صادقتر زیستن، مسئولانهتر عمل کردن و وفادار ماندن به ارزشهایی که جامعه آنها را شایسته پاسداشت میداند.
استاد محمدرضا حکیمی واقعاً دلسوز نظام بود و برای نظام و رهبری و مسئولان خدمتگزار دعا میکرد. از آن طرف هم نسبت به افراد بیتفاوت در مقابل درد و رنج و کمبودهای مردم نفرت داشت.
یکی از مهم ترین آثار شهادت امام امت، عبور انقلاب از وابستگی به شخص و ورود آن به مرحله نهادینه شدن بود. هر نهضتی اگر به یک فرد محدود بماند، با فقدان آن فرد آسیب پذیر میشود، اما اگر فرد به نماد یک منطق تبدیل شود، غیاب او نیز به استمرار همان منطق کمک می کند.
دفاع از ایران، تنها دفاع از یک مرز یا یک شهر نیست؛ دفاع از همه اجزای این سرزمین است. هر اندازه که جنوب ایران در کانون توجه، همدلی و حمایت ملی قرار گیرد، به همان اندازه پیوندهای ملی نیز استوارتر خواهد شد.
در شرایط فعلی، پیشنیاز هرگونه گشایش سیاسی، اقتصادی و حتی اجتماعی، برخورداری از امنیت پایدار است. بدون ثبات و امنیت، نه توسعه ممکن است، نه آزادی معنا پیدا میکند و نه مردمسالاری امکان تحقق واقعی خواهد داشت.
اولین مشکل ژورنالیستهای اندیشه در خلال جنگهای اخیر، اتکای بیش از حد آنها بر اخبار است. تمام صفحات و کانالهای علمی در دوران جنگ صرفا به بازتاب اخبار میپرداختند و کمتر زحمت تحلیل را به خود میدادند.
وجه مهمی از بایستههای ساخت روایت قوی، جریان ساز، به این مساله گره میخورد که در روایتها باید اولین بود و در عین حال در ارایه معنا، حفظ و تثبیت آن، حرفه ای و اثرگذار و این سخن، ترجمانِ قدرت برتر روایی در عصر رسانههاست.
اقتصاد ایران سالهاست درگیر دور باطل تورم، نوسان ارزی، دلالی و رشد نامتوازن قیمتهاست. این بحران، صرفاً حاصل چند تصمیم اشتباه مقطعی نیست، بلکه ریشه در ساختارهای ناکارآمد و وابستگیهای مزمن دارد
آمادهسازی اذهان برای پروژه آزادسازی قیمتی بنزین با جهش ویرانگر بیش از 1600% هم در همین مسیر است. غافل از آنکه این امر، آتش به انبار باروت برای انهدام انسجامِ اجتماعی است.
در بررسیهای ایرانشناختی، به الگویی برخوردهام که به نظر میرسد نیاکان ما در طول تاریخ، هنگام مواجهه با تهاجمات و بحرانهای بزرگ، بارها براساس آن عمل کردهاند.
اگر درفش كاوياني نماد مبارزه با بيداد بود، امروز ايران بيش از هر زمان ديگري به اخلاق ملي نياز دارد؛ اخلاقي كه بتواند اعتماد عمومي را بازسازي و سرمايه اجتماعي را تقويت كند.